Choć w latach pięćdziesiątych XX wieku powstała Zapora Goczałkowicka, jej wody nie zdołały zniszczyć kilkusetletniej historii. Pozostały dokumenty, fotografie, pamięć i wspomnienia. To historia niezwykła i fascynująca. To też dzieje splątanych losów, czasem wielkich uczuć i ludzkich tragedii. Prezentowana książka to efekt blisko dwudziestoletnich, żmudnych, czasem karkołomnych poszukiwań, wertowania tysięcy stron dokumentów i tytułów prasowych. Wskrzeszony świat, który jak odczarowany na kartach książki stał się namacalną współczesnością. Można odnaleźć w niej nie tylko nieznane fakty i wydarzenia, ale także poznać bohaterów z tamtej epoki, o których świat już niemal całkiem zapomniał.
Adresatem książki jest nie tylko lokalna społeczność. Mam nadzieję, że książka trafi także do innych miejscowości w kraju i za granicą, do miejsc i domów, gdzie przebywają osoby, których krewni wywodzą się z Zarzecza. Książka najpewniej trafi do tych osób, które już od wielu lat, od czasu do czasu, wyciągają z szuflady stare pożółkłe zdjęcia, aby odnaleźć na nich swoich dziadków i pradziadków, sąsiadów i dawnych znajomych. Najpewniej książka sprawi radość tym osobom, które próbują odnaleźć na starej mapie dawne Zarzecze, dom rodzinny swoich rodziców, dziadków i krewnych. Starają się na rozległym obszarze Zapory Goczałkowickiej zlokalizować położenie dróg, usytuowanie lasów i łąk. Niektórzy nawet twierdzą, że nadal czują zapach polnych kwiatów, słyszą śpiewy ptaków.
Niniejsza książka to nie tylko kreacja historii, to swoisty hołd dla tych wszystkich, którzy tworzyli dzieje tej niezwykłej wiejskiej społeczności. Dla mnie to była imponująca przygoda intelektualna, swoista i niezwykła podróż wehikułem czasu. Ta podróż jeszcze się nie zakończyła, właściwie to jej początek. Niniejsze opracowanie to pierwszy z trzech tomów dotyczących historii Zarzecza. Kolejna część to „Dzieje wioski od 1945 roku do współczesności”. Natomiast ostatnia część swoistej trylogii to „Dzieje zarzeckich rodów”, omawiający losy kilkudziesięciu rodzin od czasów nowożytnych do lat pięćdziesiątych XX wieku.
